Oliveo JO17-5 | derde monsterzege op rij voor JO17-5

Derde monsterzege op rij voor JO17-5

Zaterdag 30 november 2019: Uit tegen Lyra, met een bijna voltallig JO17-5. Alleen Joshua bekeek de wedstrijd noodgedwongen nogmaals vanaf de zijlijn vanwege zijn hardnekkige conflict met meneer Osgood Schlatter.

Startopstelling: Morris op doel, Sam, Roan, Joep en Chris achterin, Tim, Valentijn en Mike (van links naar rechts) op het middenveld, Luuk linksvoor, Mohammed rechtsvoor en Daan in de spits. Thijs zat voor straf op de bank (wegens te laat komen, door zich te verslapen nog wel, foei!) en had daar gezelschap van Tijmen.

De aftrap werd door de thuisploeg genomen en al vlug werd het vermoeden dat we hier met een zwakkere tegenstander te maken zouden krijgen bevestigd. Al heel vlug na het startsignaal ging Mohammed op de keeper af die weliswaar redde, maar liet zien niet al te zelfverzekerd in zijn doel te staan. Toch duurde het nog 10 minuten voordat Oliveo het overwicht in een voorsprong wist om te zetten. Ver op de vijandelijke helft pikte Daan de bal in, waarna via Valentijn Mohammed werd bereikt. Deze had het vizier op scherp en opende de score; 0-1.

Toch liep het niet lekker. Lyra wist zelfs ons doelgebied te bereiken, waar Joep op de voor hem kenmerkende wijze orde op zaken stelde en met een ferme trap de bal bij Valentijn bezorgde. Deze speelde door op Daan die met een slim stiftje dacht de keeper te verschalken. Niet dus. De doelman had de bal niet eens meteen vast, maar ook Luuk wist daar niet van te profiteren.

Lyra putte in deze fase van de strijd kracht uit het geknoei van onze mannen. We moesten het hebben van de dode spelmomenten, maar ook dat duurde nog even voordat het tot succes leidde. Bij de eerste vrije trap van Joep stond Luuk buiten spel. De tweede werd hard op doel geschoten maar ging meters naast, totdat bewezen werd dat driemaal scheepsrecht is. Joep legde de bal vanaf een meter of 25 perfect in de kruising; 0-2.

Toen Tijmen en Thijs eenmaal binnen de lijnen stonden ontstond er eindelijk wat meer druk op het vijandelijke doel. Een indirecte vrije schop op 5 meter vanaf het doel, na een onreglementaire terugspeelbal, smoorde in een massa in rood-wit gehuld mensenvlees en leidde hooguit tot wat blauwe plekken.  

In de 35e minuut ontstond er weer een standaardsituatie. Tijmen liet een hoekschop vanaf links indraaien en versierde er een tweede mee, met precies hetzelfde resultaat. (Of zoals de Lierenaren plegen te zeggen: Persies hetzelfde). Ook nu bleek driemaal scheepsrecht te zijn; bij de derde hoekschop op rij legde Tijmen de bal nauwkeurig op het hoofd van Chris, die zich op aanwijzing van de coach op persies de goede plek had opgesteld; 0-3 door Chris.

Het spel was nog steeds niet daverend maar speelde zich inmiddels wel hoofdzakelijk binnen een afstand van 20 meter van het vijandelijke doel af. Over de maker van de 4-0 heerste nog even wat onduidelijkheid. In een ultieme poging de bal van de lijn te halen raakte een Lyra speler hem als laatste, maar na ingrijpen van de VAR, in de persoon van Qualm sr, werd het doelpunt alsnog aan Tijmen toegekend.

Ruststand 0-4.

In de tweede helft begon Oliveo voortvarend; 0-5 door Tijmen, na een werkelijk schitterende beweging, en ook de 0-6 liet niet lang op zich wachten, dit keer vanaf de voet van Thijs.

In de 10e minuut van de tweede helft moest Morris, de enige speler die nog schoon was, eindelijk een keer in actie komen. Gelukkig bleek hij er nog steeds te staan want het was nodig.

Ondanks het grote aantal kansen dat de Lierenaren onze spelers gunden werd het doel een poosje niet meer geraakt; Tijmen voorlangs bij een 100% kans, Mo ver over, Thijs naast, en zo nog wat gepruts. De nieuwe shirtsponsors hingen al aan de lijn: Hans Anders, Roukens en René Froger als boegbeeld van Eye-love verdrongen zich om het van Ada’s haarmode te mogen overnemen. En terecht! Onze spelers liepen vooral elkaar in de weg. Tot overmaat van ramp gebeurde dat ook ineens aan onze kant van het veld. Morris verdrong Chris in een poging om aan het spel deel te nemen zonder het gewenste resultaat van de bal en de tegentreffer was een feit; 1-6. Het werd door de thuisploeg gevierd als de beslissende treffer in de Champions league.

Het was Thijs die uiteindelijk de impasse wist te doorbreken; met een welgemikt schot vlak langs de paal scoorde hij de 1-7. Dat had de tegenstander definitief op de knieën moeten krijgen, maar zo eenvoudig was het nog steeds niet. In chronologische volgorde zag het publiek een mooie bal van Roan op Thijs, een aardige voorzet, een stuit op de paal, een schot van Tijmen, weg gestompt door de keep, op Daan, weer een schot, en bal over.

Er was opnieuw een dood spelmoment nodig voor de voortzetting van het doelpuntenfestijn. Een hoekschop van Tijmen viel hoog voor de pot op het hoofd van Daan, wat tegenwoordig ook best hoog zit. Met een welgemikt knikje breidde die de marge nog een puntje uit; 1-8.

De rest van de wedstrijd was voor Mohammed en Tijmen. Mohammed scoorde vanuit een chaotische situatie voor het doel de 1-9, Tijmen stuurde even later Mohammed op pad om in zijn eentje de keeper uit te spelen voor de 1-10, en de 1-11 kwam van Tijmen na een assist van Mohammed.

Zo kwam er al met al een uitstekend resultaat in de boeken, maar of we dit aan briljant spel te danken hebben valt te betwijfelen. Volgende week tegen VFC kunnen de mannen bewijzen dat dit aan hén te danken was, en niet aan het niveau van Lyra.  

     

 

 

 

 

 

 

                                                                     

Overig clubnieuws van Oliveo JO17-5