Oliveo JO15-4 | Oliveo JO15-4 mengt zich in titelstrijd

Oliveo JO15-4 mengt zich in titelstrijd

Zaterdag 13 april; Thuis tegen Wippolder. Dit kon wel eens een zware wedstrijd worden, want het betrof hier één van de slechts twee teams die boven dat van onze helden stonden. Onze mannen stonden strak als 11 pianosnaren aan de aftrap, gekleed in geel deze keer.

Opstelling: Morris op doel, Joep en Roan midden achterin, Chris rechts en Sam links achter, op het middenveld Mike (links), Valentijn (mid) en Joshua (rechts), linksvoor Mohammed, rechtsvoor Thijs en Daan in de spits. Luuk deed niet mee vandaag, en Tim en Lennert begonnen op de bank.

De wedstrijd begon lekker. Na de aftrap door de tegenstander was het meteen Oliveo die het initiatief nam, en binnen vijf minuten dwong Valentijn de keeper tot het weggeven van een hoekschop. Mohammed legde de bal vanaf de cornervlag netjes op het hoofd van Chris, die maar net doel miste. Wippolder dacht opgelucht adem te kunnen halen, maar dat was van korte duur. De uittrap werd door een van onze spelers opgevangen, doorgespeeld naar Thijs en via een handig lobje over de keeper heen gewerkt; 1-0.

Oliveo had er duidelijk zin in. Nog voordat Wippolder na de spelhervatting aan opbouwen toekwam werd de bal door Roan opgeëist. Roan gaf een dieptepass op Thijs, Thijs zette voor op Mohammed en via de keeper en opnieuw Mohammed lag de bal alweer in het doel. 2-0, dat schoot op.

Er werd weer afgetrapt, en deze keer kwam Wippolder wat verder. Net buiten het strafschopgebied raakte hun voorhoede in een hevig gevecht met Chris verwikkeld, wat ze een vrije schop opleverde. De bal werd over de muur heen gekruld en belandde bovenop het doel. Dat ging maar net goed.

In de tiende minuut mocht Joep op eigen helft een vrije schop nemen. Met uiterste precisie, in combinatie met de van hem bekende kracht, plaatste hij de bal enkele meters voorbij Valentijn, die vóór de verdedigers uit de doelzone wist te bereiken en koelbloedig de keeper verschalkte; 3-0.

Als er al sprake was van ontzag voor deze tegenstander was dat nu wel verdwenen. Toch werd Oliveo er opeens even aan herinnerd dat we hier niet met een paar lulletjes van doen hadden, want minder dan een minuut later werd er pardoes een tegendoelpunt gescoord; 3-1.

Dit gaf Wippolder nieuwe kracht, en er ontstond een intense strijd die Ajax-Juventus tot een gezapig potje bejaardenvoetbal deed verbleken. Beide ploegen speelden offensief, het veld werd over de volle breedte gebruikt en het publiek werd door beide teams op een aantal mooie combinaties getrakteerd. Sam, Chris en Tim (ingevallen voor Roan) hadden hun handen vol, en als het echt nodig was stond daar altijd nog terror-Joep die met een goed getimede sliding de angel uit een aanval kon halen. Toch was het voor het mooi net te vaak nodig om de bal over de zijlijn te werken om wat tijd te winnen. Ook de inmiddels ingevallen Lennert mengde zich vol overgave in de strijd. Bij een ingooi kroop hij goed voor de aangegooide man en kon het spel weer naar de gunstige helft van het veld verplaatsen. Vlak voor rust werd het nog één keer heel spannend. Wippolder speelde een  kans goed uit en het was aan Morris zelf te danken dat we met twee punten voorsprong aan de thee konden.

In de tweede helft ging Oliveo met dezelfde gretigheid door. Wippolder dacht even rustig achteruit te kunnen spelen om van onderuit opnieuw op te kunnen gaan bouwen maar vergistte zich daarbij in de snelheid van Mohammed. Op het moment dat de twee nog vlakbij de bal spelende verdedigers door kregen dat onze man op diezelfde bal af ging was het voor hen al te laat. Mohammed eiste hem brutaal op, en vanuit een moeilijke hoek schoot hij diagonaal raak; 4-1!!!

Dit moest wat lucht geven, maar dat deed het niet. De aanvallen van de tegenstander waren groot in getal. Soms zat het been van Joshua er tussen, soms kon Mike met een sluwe beweging het spel verplaatsen, soms werd de aanval verstoord door de bal over de zijlijn te schieten, maar steeds kwam er weer een nieuwe. De Oliveo mannen beseften dat de marge vergroot moest worden om de tegenstander op de knieën te krijgen. Dat werd wel geprobeerd, maar vaak net te slordig of te gehaast. De term hotseknots-begoniavoetbal werd zelfs een keer gehoord.

Morris had al een paar reddingen op zijn naam toen het een keer fout ging. Er werd appél gemaakt voor hands, maar dat is geen rede om te stoppen met voetballen. Het spel ging door, en toen het fluitje klonk was dat omdat er een doelpunt gemaakt was; 4-2.

De spanning steeg en de strijd verhardde. Er werden zelfs wat onvriendelijkheden aan onze spelers geadresseerd. Gelukkig gingen onze mannen daar professioneel mee om; als je de tegenstander pijn wilt doen doe je dat met goed voetbal, niet met lelijke woorden. En we hadden de stand mee natuurlijk. Onze verdedigers hielden geconcentreerd, doch met enige moeite de deur dicht, en in de moe gestreden frontlinie was het vooral Mohammed die zich onderscheidde. Met een tomeloze inzet en een welhaast bovenmenselijk uithoudingsvermogen bleef hij streven naar een extra treffer. Hij zat er nog één keer dicht bij, maar zag de bal slechts over de lat rollen.

Vermeldenswaardig was ook de laatste redding van Morris. Met een katachtige duik tikte hij de bal via de paal naast het doel. De daarop volgende hoekschop vormde geen gevaar, integendeel. Oliveo zag zelfs kans om uit te breken. Het leverde slechts wat tijdwinst op maar dat bleek voldoende.

Niet veel later klonk het eindsignaal, en kon Oliveo met een tevreden gevoel het veld verlaten.

Tevreden; wat heet? Ze staan tweede! Iemand die dit aan het begin van het seizoen voorspeld zou hebben zou onder hoongelach bedolven zijn. Zo zie je maar weer; de bal is rond, niets is onmogelijk. Al helpt het natuurlijk wel dat dit een topteam is.

 

 

  

 

 

 

Overig clubnieuws van Oliveo JO15-4

7 april: JO15-4 deelt punten met SEV