Oliveo JO15-6 | JO15-6 deelt sinterklaascadeau uit

JO15-6 deelt sinterklaascadeau uit

Zaterdag 11 november 2017; thuis tegen Concordia. Of het nou kwam omdat Sinterklaas op deze dag zou arriveren, of omdat men vanwege de 11e van de 11e besloot om eens gek te doen; we zullen het nooit weten. Maar een wedstrijd zo gruwelijk uit handen geven als deze keer is zelden vertoond. Hoe het zo ver heeft kunnen komen? Lees en huiver!

Met de opstelling was in ieder geval niets mis. Morris keep, Sam linksachter, Joshua rechts, Joep en Tim in het midden, Lennert, Wilbert en Jan van links naar rechts op het middenveld, linksvoor Thijs, rechtsvoor Mike, en Valentijn in de spits. Luuk en Daan bezetten de bank, Finn en Chris droegen verbaal hun steuntje bij.

In de eerste helft liep het allemaal nog lekker. De jongens waren scherp, kwamen bij het veroveren van de bal steeds goed achter hun man vandaan en de slimme combinaties waren niet van de lucht. Van Joep naar Joshua, en vervolgens via Mike en Jan naar Valentijn bijvoorbeeld. Toen dit gebeurde kon de tegenstander niets anders dan een hoekschop weggeven.

De eerste hoekschop leidde meteen tot de tweede. Het was Thijs die de eerste grote kans op zijn slof kreeg, maar de bal ging voorlangs en eindigde naast het doel. Bij de volgende aanval belandde Valentijn in een rechtstreeks duel met de doelman. Toen beiden de bal even uit het zicht verloren schoot Mike te hulp en met een handige manoeuvre tikte hij de bal in; 1-0.

Het spel was vooral voor Oliveo en toen het bij Morris voor het doel even spannend werd waren Tim en Sam op tijd terug op hun post om samen een ondoordringbaar blok te vormen. De volgende mooie voorzet van Wilbert werd  door de vijandelijke doelman van de voeten van Mike gegraaid. De Delftse keeper toonde zich zeer kundig in het tegenhouden van onze schoten, maar zijn uitgooi en uittrap waren minder indrukwekkend. Onze mannen maakten daar handig gebruik van en konden het balbezit meestal net buiten het strafschopgebied alweer opeisen. Valentijn deed dat eenmaal bijzonder handig. De uitgooi van de zich ver voor zijn doel bevindende keeper werd in een volley op de slof genomen en met een mooie boog richting het doel gestuurd. Tergend langzaam rolde de bal vanuit het verlaten doelgebied het netje in; 2-0.

Het bleef de rest van de eerste helft vooral druk voor het doel van de tegenstander maar tot een uitbreiding van de score leidde dat niet meer. Een doelpunt van Thijs werd wegens buitenspel afgekeurd en Daan (inmiddels ingevallen op de positie van Mike) liep zich tot twee maal toe vast in de buurt van de eerste paal. Ook een vrije trap van Sam, vanaf een meter of 18,54 rechtstreeks op doel genomen, werd door de oplettende keeper uit de lucht geplukt. Toch kon met een gerust gevoel na 35 minuten de kleedkamer worden opgezocht.

Hoe anders liep het in de tweede helft. Ik weet niet wat er bij Concordia in de thee gezeten heeft, maar het leek wel of er een compleet nieuw team op het veld stond. Waar ze zich eerder steeds door ons lieten aftroeven bevochten ze nu hun posities, en zelfs hun coach, die we in het eerste bedrijf nauwelijks hoorden, stond opeens zijn mannen vol overgave te leiden. Tegelijkertijd begon het er op te lijken dat bij ons de scherpte er af was. We kwamen nog wel voor het doel van de tegenstander maar konden daar nauwelijks voor gevaar zorgen. Daan probeerde het nog met een Bartolomeu’tje toen hij door de Delftse keeper in de voeten werd gespeeld, maar zijn schot miste de scherpte en ging ver over. Concordia daarentegen had ons kunstje afgekeken en voerde dit op een perfecte manier uit. Een uittrap van Joep werd direct opgevangen en voordat Joep of één van zijn medespelers dit kon herstellen lag de bal al in het doel; 2-1. Dit gaf de tegenstander nog meer kracht. Via een typische counter kwamen zij met twee man voor Morris te staan en speelden deze overwichtssituatie perfect uit; 2-2.

In de slotfase van de strijd waren er bij ons nog maar twee mannen die zich van het gevaar bewust leken; Lennert en Sam. Zij speelden geconcentreerd en fel, waar de rest leek te denken deze tijdelijke inzinking op termijn wel weer recht te kunnen breien.

Niet dus. Tekenend voor de algehele malaise was wel dat het winnende doelpunt voor Concordia uiteindelijk via een Oliveo-been tot stand werd gebracht. Een onbedoeld eigendoelpunt, maar wel 2-3. Als er al sprake was van een eindspurt kwam deze in ieder geval te laat want niet veel later klonk bij deze teleurstellende stand het eindsignaal. Een cadeautje voor Concordia. (Wel lief natuurlijk).

 

 

 

 

Overig clubnieuws van Oliveo JO15-6

5 november: JO15-6 terug op aarde