Oliveo O13-3 | Seizoensafsluiting JO13-3

Seizoensafsluiting brengt verpletterende nederlaag voor JO13-3

Zondagavond 28 mei; na een succesvol verlopen seizoen stond er nog één uiterst belangrijke wedstrijd op de agenda voor onze helden; die tegen de vaders. Al dagen van tevoren gonsde het op de app van de geruchten en bangmakerijen. Naar verluid was er vanuit de familie van Mikey gezorgd voor een vervanger voor Alvin; de boomlange en beresterke Bommelée, die naar het schijnt nog eredivisie heeft gespeeld. Maar ook binnen de eigen gelederen was er bij de vaders genoeg talent aanwezig, onder andere in de persoon van Qualm, Opdam en Perra, en niet te vergeten in het imposante postuur van Van Nieuwenhoven.

De opstelling van de vaders was lang geheim gehouden. Als we de geruchten moesten geloven zouden die aan de aftrap staan met 4 keepers en 1 spits, met de rest van het gezelschap in een vrije rol. Gelegenheidscoach Milan Gravemaker had zijn handen vol aan het bedenken van een opstelling die door deze muur van ongetemd geweld heen zou kunnen breken. Al meteen bij het betreden van het veld sloeg de angst onze arme jongens om het hart. Als deze woestelingen zouden spelen zoals ze er uit zagen, in smetteloos oranje/wit gestoken, konden we net zo goed meteen gaan douchen. Gelukkig bleek dit mee te vallen. In de eerste helft werd elke vader tegenover zijn eigen zoon geposteerd, waarschijnlijk met het doel om al te ernstige verwondingen bij onze lieve jongetjes te voorkomen. Bijkomend voordeel voor de jongens was daarbij dat de vader gedwongen werden te spelen in een nogal ongebruikelijke 3-3-4 opstelling.

Al meteen vanaf de aftrap bleek deze hoop slechts een illusie.  Zonder verder in te hoeven gaan op het precieze wedstrijdverloop werd door een snel doelpunt van Schalkwijk en de 2-0 van Van Leeuwen duidelijk gemaakt hoe de krachtsverhoudingen precies lagen. Nog net voor het einde van de eerste helft wist Mikey op de voor hem kenmerkende manier de spanning terug in de wedstrijd te brengen. Via een laffe counter ging hij alleen op de inmiddels ingedutte keeper Stevens af, die er ondertussen aan gewend was geraakt om niets te doen te hebben; 2-1. De overige hoogtepunten uit de eerste helft bestonden uit een schot op de lat door Van Leeuwen en een schot slechts enkele meters (hoogstens tien) naast het doel door Gangaserpad.

In de tweede helft werd besloten om niet te moeilijk meer te doen over wisselen en zo, zodat er 15 tegen 14 gespeeld ging worden. Ondanks het numerieke overwicht was dit natuurlijk een tactische misser van onze helden; zo krijg je de vaders nooit uitgeput. In het team van de jongens was van keeper gewisseld, en ging de moedige Toni de uitdaging aan om deze tot mislukken gedoemde missie te vervullen.

Opnieuw gingen de vaders er vol in. Eenmaal leidde dit tot een volgens het publiek langs de lijn gruwelijke overtreding op Toni. De scheidsrechter beoordeelde dit echter als een gewone aanvaring in een eerlijk duel. Volkomen terecht overigens; dat het publiek volledig op de hand van de jongetjes was doet daar niets aan af. Toni mocht eigenlijk nog van geluk spreken dat er iemand zo sportief was om de bal over de achterlijn te spelen. Na de spelhervatting ging het spervuur van aanvallen onverminderd door; 3-1 door iemand (?) en 4-1 door opnieuw Schalkwijk. De jongens mochten nog 1 keer een plaagstootje uitdelen via een doelpunt van Mike B, maar verder werd het spel gedomineerd door de losgeslagen bende senioren. Bijna allemaal op een gelegenheidspositie die toevallig zo uitkwam op dat moment, soms door alleen het afleiden van de JO 13 spelers, soms door een mooie sprint of wat fysiek geweld, maar steeds met een inzet en een zelfvertrouwen wat alleen maar diep respect af kon dwingen. En dan moest het mooiste nog komen. Nadat de jongetjes nog één keer dicht bij het doel van de tegenstander mochten komen werd de genadeklap uitgedeeld. Stevens trapte ver uit op Schalkwijk, die met een krachtige cross-pass Van der Torre wist te bereiken. Deze legde de bal precies bij de tweede paal, waar Tijssen als een Dirk Kuyt uit het niets opdook en de bal het doel in liep. 5-2, volgens het boekje!! (Het leek wel afgesproken werk, hoewel daar bij zo’n gelegenheidsteam toch nooit sprake van kan zijn). Pure klasse dus. De jongens waren suf gebeukt, er kwam niets meer uit. Zelfs Mikey liet zich door Van der Burg de bal afpakken, het leek allemaal nergens meer op. Het laatste fluitsignaal zal dan ook velen als een verlossing in de oren hebben geklonken.

Ondanks deze verpletterende nederlaag waren onze helden nog wel zo sportief om met hun slachters op de foto te gaan.

Voor de meesten ná en voor sommigen vóór het douchen werd het seizoen afgesloten met een gezellige barbecue, waarbij alle hoogtepunten van het jaar in elke denkbare graad van overdrijving nog een keer de revue passeerden.

Al met al een zeer geslaagd seizoen, op deze schandelijke nederlaag na dan. Goed werk mannen! Helaas zal dit team volgend jaar uiteen vallen omdat er 5 jongens naar de JO 15 gaan. Hopelijk komen we elkaar het jaar daarop weer tegen.

Dank aan coaches John en Frank, en aan alle anderen die hebben bijgedragen.

Overig clubnieuws van Oliveo O13-3