Oliveo 1 | Oliveo laat maar verdiend langs runner-up Bodegraven

Oliveo likte afgelopen zondag de wonden na het echec tegen ESTO. Aangezien er flink wat wonden te likken waren, werd dit proces pas op dinsdag afgerond. Na de wedstrijdanalyse richtte de blauw-witte equipe zich weer met frisse moed op de wedstrijd tegen Bodegraven. Eén ding was zeker, Oliveo zou aan de bak moeten want de runner-up uit 3C boekte tot noch toe enkele klinkende overwinningen. Tweemaal werd en met 4-0 gewonnen en zelfs eenmaal met 7-0 van huidige koploper CKC!? Nadat met gierende banden over de E30 naar Bodegraven was afgereisd en de supporters hun plekje langs het prachtige hoofdveld van de gelijknamige vereniging hadden gevonden, kon het duel beginnen.

Opstelling Oliveo

Uiteraard niet voordat u als lezer weer wat wijzer bent geworden voor wat betreft overbodige voetbalquiz feitjes.

De betekenis van de weinig creatieve naam V.V. Bodegraven laat zich natuurlijk wel raden. De club is op 1 april 1920 opgericht (geen grap) en bespeelt het B.J. Buringa Complex aan de Groene Zoom te Bodegraven. Het terrein ligt achter de Dronenwijk, waar men weinig privacy kent. Het eerste speelt, zoals u weet, in de 3e klasse C en de vereniging heeft ook nog ‘lagere seniorenteams’ op zaterdag en zondag ‘’waar de wil om aan te vallen en te winnen volop aanwezig is’’. Het dorp Bodegraven werd al in de Romeinse tijd bewoond, al heette het toen natuurlijk nog geen Bodegraven. Die naam zien wij Romeinen namelijk niet zo gemakkelijk uitspreken. Toentertijd lag het dorp aan de Noordgrens van het Romeinse Rijk de ‘Limes’. Hier waren veel militaire handelsactiviteiten te vinden. Deze militaire achtergrond verklaart misschien waarom menig soldaat van het ‘rood-zwarte leger’, de troepen met een bizar aantal decibel vooruitschreeuwden. Oorlogstaal hebben we natuurlijk niets aan, voetbal willen we zien!

Maar ook dat was wel besteed aan Bodegraven. Anders dan menig 3e klasser speelde Bodegraven wat verder van eigen doel af. De open beginfase van het duel leverde dan ook enkele goede kansen op voor de zebra’s die normaliter wel raad weten met ruimte achter de vijandelijke linies.
Bentvelzen mocht na mistasten van een rood-zwarte soldaat alleen op de vijandelijke doelman af. Hij vond helaas de rechterpaal op zijn weg. Ook Wessel Kleij raakte wederom wit metaal. Na een prachtige aanname schoot hij het projectiel in de korte hoek tegen de andere paal. Ook werd er nog een Pijnackers doelpunt afgekeurd door de leidsman wegens een vermeende overtreding. Van Adrichem kopte in de korte hoek raak uit een corner, de leidsman had echter ‘duwen’ geconstateerd en annuleerde de treffer. De enige overtreding die de rechterverdediger misschien maakte, was het plaatsen van zijn voortanden in het hoofd van zijn directe bewaker maar dat terzijde.

Promovendus Bodegraven was aan de andere kant een stuk effectiever. De makkelijk combinerende ploeg counterde Oliveo naar een 1-0 achterstand. Een razendsnelle tegenaanval eindigde bij de linkerspits van de thuisploeg. Deze kapte Woutersen uit en schoof het leder onder doelman Duijvestijn door. 1-0 dus. Wederom geen paniek bij Oliveo, toch bekroop een gevoel van ‘het zal toch niet weer’ eenieder met blauw-wit bloed door de aderen. Dat gevoel werd nog wat versterkt nadat Oliveo kansen aaneen reeg en niet scoorde. Luscuere (kopbal voorlangs), Vloemans (schot uit de draai)  en Bentvelzen (alleen op de keeper af) misten voor rust namelijk alle drie een dot van een kans.  

In de tweede helft ging Oliveo ‘alles of niets’ spelen. Overal op het veld werd een één tegen één situatie gecreëerd door de Pijnackerse equipe nadat Brouwer doorschoof naar het middenveld. Deze spelwijze leverde verschillende mogelijkheden op voor Oliveo. Echt overtuigend was het offensief nog niet. Ofwel de poppetjes stonden niet op de goede plaats voor het doel, ofwel de aanval strandde rond het zestienmetergebied van Bodegraven. Uiteraard maakte Bodegraven ook dankbaar gebruik van de ontstane ruimte. Verschillende counters werden met kunst en vliegwerk verijdeld door de defensie van Oliveo die na de 1-0 van Bodegraven verder geen krimp meer gaf.

De 1-0 tussenstand bleef maar op het scorebord staan totdat Brouwer rond de 70ste minuut de ban brak. Zijn vlammende schot uit de tweede lijn werd getoucheerd door een verdediger, waarna deze in het doel verdween. Signaal voor Oliveo om nog eens aan te zetten. Met wat nieuw elan in de vorm van Voois en Jansen ging Oliveo op zoek naar meer dan de gelijkmaker. Bodegraven leek nu rijp voor de slacht en kwam niet meer onder de druk vandaan. De zoveelste scrimmage voor het doel van het rood-zwarte leger uit Bodegraven leverde dan uiteindelijk de verdiende tweede treffer voor Oliveo op. Wessel Kleij was de verlosser. Hij schatte een assist van Mark Milolaza op waarde en tikte het leder door de benen van een verdediger tegen het net. De bevrijdende treffer werd in de hoek van het veld gevierd middels een ouderwetse schuiver op den knieën. Iets wat we op kunstgras helaas te weinig voorbij zien komen.

Kleij was het goudhaantje voor Oliveo, hij besliste het duel met zijn lage schuiver.

Met de lekkere en verdiende overwinning knokte Oliveo zich tussen een zestal ploegen dat de komende weken de aanspraak zal gaan maken op de podiumplaatsen. Volgende week wordt er op de zaterdag aangetreden tegen Rozenburg, dit voor de regiobeker. De week hierna hervat Oliveo thuis tegen DONK de competitie!

Nog een positieve noot: de scheidsrechter die dit pittige duel in goede banen moest leiden deed dit met verve. Hij voelde de wedstrijd goed aan en floot daarnaar. Zolang consistent, mag de scheids soms best zijn eigen interpretatie aan zaken geven en zijn luchtige en transparante manier van communiceren was een verademing voor de 22 voetballers op het veld.

Foto’s: David Dilling en Official Oliveo Twitter

Overig clubnieuws van Oliveo 1