Oliveo 1 | Gedecideerd Oliveo rekent af met ‘sterke’ Delftse studenten

Dinsdagavond was het sportpark van de TU in Delft het toneel van de bekerwedstrijd Ariston ’80 – Oliveo.  Aangezien Ariston ‘sterk’ of ‘de beste’ betekent in het Oudgrieks verwachtten de zebra’s behoorlijk wat tegenstand van de Delftenaren. Ook hadden de studenten al met 3-1 gewonnen van rivaal Taurus, de anderen Delftse studentikoze v.v. In ouderwets druilerig Hollands augustusweer traden ‘kemphanen’tegen elkaar aan. Enkele trouwe supporters moesten zich verschuilen onder grote paraplu’s met de laarzen aan, om zonder nat pak huiswaarts te keren.

Opstelling Oliveo: Duijvestijn, Van Adrichem (De Jong), Brouwer, Van Wichen, Kleij, Milolaza, Paanakker (Luuk Woutersen), Luscuere, Bentvelzen, Van der Pol (Leon Woutersen), Hoogland.

Ariston speelde in het op Barcelona gebaseerde rood-blauw gestreept en Oliveo gewoon in het blauw-wit gestreept. Beiden met waarschijnlijk evenveel studenten in de gelederen. Hoewel het tenue van Ariston enigszins aan Barcelona deed denken, deden de ambiance van het sportpark in samenspel met het weer dat niet. Ook het elftal van Ariston had weinig weg van Barcelona maar dat is dan ook geen schande. Qua verschillende nationaliteiten kwam Ariston misschien overigens nog wel in de buurt van Barcelona. Bij Ariston maken ze namelijk geen gebruik van de ‘home-grown’ of ook wel de ‘6+5’ regel waarbij minimaal zes spelers van de binnenlandse nationaliteit moeten zijn.  . Genoeg randzaken; door naar de wedstrijd.

Oliveo begon redelijk aan het duel en kreeg alle gelegenheid van de Delftse ploeg om op te bouwen. Via de centrale verdedigers Robbert Brouwer en Dewie Van Wichen werd dat getracht. Enkele lange passes ten spijt kwam Oliveo nog niet tot fatsoenlijke opbouw. Pas toen om-en-om Guy Luscuere en Mark Milolaza gingen uitzakken tot naast het centrale verdedigingsduo kwam er wat ‘swung’ in het spel. Ariston beperkte zich overduidelijk tot de counter met een handige Spanjaard als spil en een (naar het leek) vlugge Mexicaan met paardenlongen op linksbuiten. Als zij niet bereikt konden worden dan werd het leder hoog op ‘Conjo’  alias Constantijn gegooid die de bal mocht doorkoppen.

De Pijnackerse equipe pareerde enkele counters van Ariston alvorens zelf tot scoren te komen. Opvallend was dat Most Valueable Player Luscuere de trekker over haalde. Zijn inzet van ver verdween hard in de lange hoek. Een prachtige treffer en dat zou zeker niet de laatste blijken. Even later was het namelijk Niels Bentvelzen die het op zijn heupen kreeg en de 0-2 aantekende. Na een dribbel vanaf de linksbuiten positie richting het doel belandde hij op rand zestienmetergebied. Een mooie plaatsbal met links sloeg buiten het bereik van de Delftse goalie tegen de touwen. Waarschijnlijk had de doelman van Ariston de bal alleen langs horen suizen, zo hard was het schot. Nadat Bentvelzen eerder in de voorbereiding dus met het hoofd scoorde, wist hij dit nu ook met links te flikken. Zijn been waar hij normaliter alleen op staat. Bentvelzen is dus in vorm…

 

We kunnen weer veel verwachten van publiekslieveling Niels Bentvelzen die dit seizoen de prijs voor de meest waardevolle speler in de wacht wil slepen

De theepauze werd gebruikt om wat op te warmen, helaas bleef de slagregen aanhouden en zo werd ook de tweede helft aangevangen onder een furieuze zomerstorm. Wat een verschil met zaterdag!! Het is ook nooit goed in Nederland….

Oliveo had na rust niet zo lang nodig om de wedstrijd definitief in het slot te gooien. Van Adrichem leek te bal te gaan verspelen maar punterde het leder naar Mark Milolaza. Die speelde de bal vrij en schoot van flinke afstand in de bovenhoek. Een heerlijke treffer van de 25-jarige middenvelder die sterk speelde tegen Ariston. De aanvalsdrang van Oliveo was nog niet voorbij. Onder aanvoering van een jagende Hoogland werd de bal keer op keer snel terug veroverd waarna de voorwaartsen weer in stelling gebracht werden. Nadat Ariston de 0-4 nog een aantal maal had verijdeld, was het rond de vijfenvijftigste minuut raak voor Kleij. Hij was na rust verplaatst naar de linksbuitenpositie (waar die de eerste helft overigens officieus ook al liep) en bekroonde zijn aanvallende wedstrijd met een lekkere intikker. Na deze treffer ging de blauw-witte storm ietsje liggen. Er leken ook geen goals meer te gaan vallen tot in de negentigste minuut plots de 1-4 binnen viel. Wederom was een vrije trap de sluipmoordenaar. De verzamelde kudde zebra’s verzuimden een enkel lichaamsdeel tegen de bal te zetten waarna doelman Duijvestijn verrast was en hij de knikker binnenkantpaal in het doel zag verdwijnen. Smet op de verder moeiteloze zege.

 

Ook Milolaza lijkt klaar voor een nieuw seizoen. Hij evenaarde zijn doelpuntentotaal van vorig seizoen met zijn ene treffer tegen Ariston

Conclusie van de avond; het veldspel moet nog beter, sneller en gevarieerder maar de overwinning smaakte zeker zoet. Vandaag zat het met de persoonlijke effectiviteit wel goed, nu als collectief nog. Drie bevliegingen beslisten de wedstrijd maar in de optimale vorm zou de ploeg van trainer De Mooij niet afhankelijk moeten zijn van bevliegingen maar van combinaties en flitsende aanvallen. Niets is namelijk mooier dan een uitgespeelde aanval over zeven a acht schijven. Daar kan nog aan gewerkt worden! Overigens, wel lekker voor het doelsaldo, die bevliegingen.

Komende zondag weet Oliveo al wat voor uitslag er nodig is om door te bekeren. Semper Altius en Ariston ’80 spelen namelijk op zaterdag al tegen elkaar. Eerst maar weer eens winnen van die andere stugge Delftse studenten en dan zien we wel weer verder! Komt dat zien, er wordt ouderwets om 14:00 afgetrapt op sportpark de Groene Wijdte en ditmaal gewoon op zondag.